مقدمه ای بر ساب ووفرها

 در گذشته سابووفر خانگی دستگاه تخصصی بود که فقط دو گروه از علاقه‌مندان های‌فای از آن‌ها استفاده می‌کردند: کسانی که به رسیتال‌های ارگ لوله‌بلند(Organ) گوش می‌کردند و آن‌هایی که سبک موسیقی راگایی(Reggae) را دوست داشتند. از آن زمان اوضاع بسیار تغییر کرده است و امروزه سابووفرها-بیشتر به‌جهت پذیرش عرف عمومی تا استفاده صوتی از آن‌ها- تقریباً عضو ثابت و استاندارد هر های‌فای مدرن و سیستم مانیتورینگ استودیوها هستند.

بسیار متداول است که یک بلندگوی ست­لایت در چپ و راست و  یک یا تعداد بیشتری سابووفر وجود داشته باشد -به این چینش 2.1 می‌گویند، 2 به تعداد بلندگوها و 1 به تعداد سابووفرهایی با پهنای باند محدود. به همین ترتیب یک سیستم صدای فراگیر را با 5.1 مشخص می‌کنند که یعنی 5 کانال اصلی به همراه یک سابووفر برای پشتیبانی از کانال صداهای فرکانس پایین.

 با‌این‌حال در مورد سینمای خانگی 5.1 یا سیستم صدای فراگیر، به یک سابووفر مجزا بویژه برای پشتیبانی از کانال صداهای فرکانس پایین موردنیاز است. واقعیت این است که برای دو برابر کردن صدا (که بعدا توضیح داده می شود) برای محتوای مدیریت باس 5 کانال اصلی و نیز امکان استفاده آسان از بلندگوهای ست­لایت، از مدیریت باس استفاده می شود. بعداً دوباره به این موضوع برمی‌گردیم، یعنی زمانی که بخواهم چینش استریو 2.1 را توضیح بدهم.

مزیت سابووفر

سابووفر‌ها زمانی که درست طراحی و استفاده شوند، بسیار مؤثر خواهند بود. به همین صورت نیز ممکن است که شانس داشتن یک صدای عالی را با یک سابووفر نامناسب یا با چینش بد آن از بین برد.- چینش ساب ووفرها معمولا نامناسب است.

چینش ضعیف و نامناسب سابووفر معمولاً صدای بم تقویت شده و یا ضعیف را نتیجه می­دهد. معمولاً یک تضعیف در ناحیه کراس اور بین ساب ووفرها و بلندگوهای اصلی وجود دارد. همین ناحیه است که کیفیت صدای نهایی را مشخص می کند.

بدترین نوع سیستم سابووفر تنها صدای ضخیم بلند یا یک “woomf“تک‌تون از انرژی را تولید می‌کند که مستقل از تیزی صدا یا دینامیک‌های سازهای باس است. از طرف دیگر یک سیستم که به طور خوب طراحی و چینش شده معمولاً خروجی‌ واضح‌تر و با ناحیه کراس اور شفاف‌تر (به خاطر واپیچش کم و کمی سطوح مدولاسیون داخلی) ارائه می‌دهد و خروجی آن از آنچه به‌تنهایی با بلندگوها به دست می‌آید بسیار بهتر است.