مقدمه افکت ها در میکس و مسترینگ

چهارمین المان میکس افکت است که فضای آمبیانس (محیطی) قطعه را می سازد. صدای محیطی قابلیت ضبط دارد، ولی در هنگام میکس معمولا با افزودن افکت هایی نظیر تاخیر، واخنش یا مدولاسیون گسترش می یابد. بعد علاوه بر بازسازی یک محیط آکوستیکی به معنی افزودن طول، عرض و عمق برای جذاب کردن قطعه نیز می باشد. به چهار دلیل کلی مهندسین میکس باید به قطعه بعد اضافه کند:

  • خلق فضای گسترده شنیداری
  • افزودن جذابیت
  • پرتر و عمیق تر شدن قطعه

معمولا همه صداها باید پرتر شوند. برای همین کار باید از افکت ها استفاده کرد. یک قطعه بسیار قوی از یک گروه بسیار خوب بدون استفاده از افکت بسیار معمولی بوده و یک قطعه معمولی را با افکت می توانم به گونه ای میکس کنم که بسیار خوب باشد.

Lee Decarlo

تفکر کلی من این است که Pan سازها را از چپ به راست گسترده کرده، وو افکت ها همین کار را از جلو به عقب انجام می دهند. به عبارت دیگر اگر تصمیم دارید خواننده را در میکس، پشت اسنیر جایگذاری کنید، با افزودن کمی افکت به صدای خواننده، این کار امکان پذیر است. بالعکس اگر خواننده در جلوی اسنیر قرار می گیرد، با افزودن کمی افکت به صدای اسنیر این کار انجام می گیرد.

Dave Pensado

گاهی اوقات برای افزودن عمق به قطعه افکت اضافه می کنم. ضبط هایی داشتم که از هیچ افکت و یا واخنشی (Reverb) در آن ها استفاده نکرده ام، ولی ذره ای افکت صدا را به کلی عوض کرد. حتی لازم نیست این تغییر را بشنوید، چرا که به راحتی می توان آن را حس کرد. افکت خوشایندی یک قطعه را افزایش می دهد و مانند یک چک است که شنونده را از خواب بیدار کرده و برای شنیدن قطعه میخکوب می کند.

Ed Seay

یکی از دلایلی که مهندسین صدا از ضبط مونو به استریو روی آوردند ضبط محیطی صدای طبیعی یک ساز بود. این روش ضبط همیشه ممکن نیست، در نتیجه گاهی اوقات باید این شرایط و فضا را به صورت مصنوعی بازسازی کنیم.