فرمت های صدای سوراند در میکس

در بیشتر پیکربندی ها، عدد ابتدایی تعداد کانال های اصلی را مشخص می کند. در صورت استفاده از کانال LFE فرمت به صورت x:1 و در شرایط بدون کانال مخصوص LFE فرمت به شکل x.0 خواهد بود.

سه کانال (3.0)

این فرمت که ابتدایی ترین Dolby Surround است، اطلاعات را در کانال استریو در جلو و یک کانال در عقب را کد می کند. این سیستم در سال ۱۹۸۲ برای کد کردن اطلاعات فراگیر بر روی CD و VHS معرفی شد.

چهار کانال LCRS (4.0)

LCRS مخفف (Left, Center, Right, Surround) می باشد و بااستفاده از سه کانال برای منابع پشت صفحه نمایش و یک کانال فراگیر دیگر سایر منابع صوتی در سینما، فرمت ابتدایی در بیشتر سالن های سینماست.

چهار کانال چهار صدایی (Quadro phonic – Four Channel 4.0)

فرمت چهار صدایی که به اختصار Quad نامیده می شود، در اوایل دهه ۷۰ معرفی شد. این سیستم از یک زوج استریو در جلو و یک زوج استریو در پشت شنونده تشکیل شده است. این سیستم به دلیل رقابت با سیستمی مشابه و عدم اطمینان کاربران از کارآمدی یکی نسبت به دیگری، به موفقیت چشمگیر نرسید .

پنج کانال (5.0)

Dolby با بهبود Prologic برای انتقال کانال های بیشتر بازار صدا در سینماهای خانگی را هدف قرار داد. در نتیجه پس از افزایش از سه کانال (استریو و یک فراگیر) به چهار کانال (LCRS)، نهایتا فرمت پنج کانال (LCRS به همراه فراگیر استریو) را معرفی کرد. این فرمت بخصوص با گسترش انتقال صدای دیجیتال، در سینماهای خانگی بسیار محبوب شد.

5.1

از این فرمت می توان به عنوان استانداردطلایی در سالن های سینما و سینماهای خانگی یاد کرد. این فرمت شامل سه کانال در جلو (L, C, R)، دو کانال فراگیر (Rs یا Right Surround، Ls یا Left Surround) و یک کانال افکت فرکانس بم (LFE) است .

6.1

با وجود این که سیستم 5.1 یک استاندارد در صدای فراگیر بود، بسیاری از مهندسین میکس در رابطه با محدود بودن امکانات فقط دو کانال شکایت داشتند. فرمت 6.1 با افزودن کانال فراگیر دیگری در مرکز باعث بهبود این موضوع شد.

7.1 SDDS

در برهه زمانی کوتاهی، کمپانی سونی فرمت هشت کانالی مخصوص به خود را با نام SDDS (Sony Dynamic Digital Sound) معرفی کرد. این فرمت به شکل 7.1 و احتمالا پیگربندی آن کمی متفاوت از انتظارات است. به جای استفاده از کانال های فراگیر بیشتر این فرمت از پنج کانال در جلو بهره می برد. دلیل اصلی این کار افزایش تراز فشار صدای جلو در شالن های بزرگ بود. البته بعضی معتقدند افزایش شفافیت با استفاده از Panning در منابع جلو نیز از دلایل این کار است .

7.1

با پیشرفت سلیقه مهندسین صدا و شنوندگان، سیستم S.1 موجود دیگر پاسخگوی نیاز صنعت فیلم و سینماهای خانگی در صدای فراگیر نبود. سیستم هشت کانال 7.1 با فزودن دو کانال فراگیر دیگر در اطراف، گستره و کیفیت فراگیری صدا را کامل تر کرد .

10.2

سیستم 5.1 را Tomlinson Holman زمانی که دانشمند ارشد کمپانی Lucasfilm بود در آزمایشگاه خود (TMH) ابداع کرده و برای بهبود آن سرمایه گذاری کرد. هنگامی که سایر آزمایشگاه ها هنوز در حال کار بر روی 5.1 بودند، TMH بسیار پیشرفت کرده و فرمت 10.2 را معرفی کرد. این فرمت مانند 7.1 است، با این تفاوت که دو کانال LFE به صورت استریو در دو طرف، با یک کانال مرکزی در پشت و دو کانال هم مربوط به منابع در بالای صفحه نمایش در آن تعبیه شده است.

11.1

در تلاش بیشتر برای افزایش گستردگی صدای فراگیر، سیستم 11.1 با ۱۲ کانال معرفی شد. این سیستم شامل دو کانال استریوی دیگر در اطراف نیز می شود .

Dolby Atmos

با معرفی سیستم های پخش Dolby Atmos توانایی Panning برای مهندس میکس و همچنین گسترش میدان صدای فراگیر، به سطح بالاتری رفت. این سیستم از ۶۴ کانال به صورت پشت صفحه نمایش، بلندگوهای فراگیر، آرایه های سقفی و ساب ووفرهای فراگیر بهره می برد. این امر امکان بسیار بالایی به مهندس میکس برای Pan کردن صدا به هر نقطه ای می دهد. علاوه بر این ها، فایل های با این فرمت تمامی متاداده (Meta Data) را برای پخش در هر سیستم دیگری (حتی استریو) به همراه دارند.