صدای گروه پاپ و راک در سیستم صوتی

معمولا صدای پاپ  و راک توسط طبیعت کوبشی آن شناخته می شود. همین شرایط کوبشی در ناحیه بم این موسیقی نیز قرار دارد. خط باس زنده که توسط ضد ضرب های طبل باس پشتیبانی می شود، پایه تقریبا تمام موسیقی های پاپ است. ضربه (beat) در بخش اهی ریتم حرفه ای با دقت به کار می رود. چند صدم ثانیه اختلاف در طول زمانی نت های باس و یا حمله، groove را تغییر داده وحس متفاوتی به خط باس می بخشد. ای یکی از ابتدایی ترین اهداف موزیسین های پاپ و راک برای طرفداران آن هاست.

تمام گروه بر اساس همین ساختار شکل گرفته و آن را پشتیبانی می کنند. هدف برای موزیسین ها و همچنین شنوندگان زمانی با مشکل روبه رو می شود که واخنش ناخواسته سبب افزایش زمان یک نت شده و طبیعت کوبشی این موسیقی را محو می کند.

از طرف دیگر، انتظاری که شنوندگان علاوه بر این ها از کنسرت پاپ/راک دارند، تحریک با صدای بلند باس است که با آن بلرزند. در حقیقت روانشناسان نشان داده اند که صدای باس بیش از 90 دسی بل حس لذت را در انسان برمی انگیزد. این لذت همان چیزی است که شنونده می خواهد. در دهه های اخیر، سطح صدای باس در کنار بلندگوهایی که توان تولید آن ها در سطح های بالا را دارند، افزایش یافته است. احساس نت های فرکانس پایین به همان اندازه که از طریق هوا و گوش های خارجی شنیده می شود، یک تجربه فیزیکی نیز می باشد. (بدن با این نت ها ارتعاش کرده و این ارتعاشات به گوش داخلی و میانی منتقل می شوند). صدای باس بلند در بسیار از زیرمجموعه های موسیقی تقویت شده مناسب بوده و بدون آن تجربه یک کنسرت پاپ/راک نخواهد بود. مطمئنا مهندس صدا سازها را به گونه ای اکوالایز می کند که صدای سازها شفاف بوده و سازهای دیگر را نیز تحت تاثیر نامناسب قرار ندهد. همانطور که اشاره شد، در میکس هر ساز طبقه مربوط به خود را دارد. ولی در میکس نهایی باید صدای ناحیه بم بلندتر بوده که بیشتر نتیجه گیتار باس، طبل باس، و همچنین کیبورد، صدای مرد، و … است. پس بر خلاف این که در ضبط صدای یک مرد، چاره ای جز  اکوالایزر و کاهش باس نداریم، در کنسرت راک به دنبال صدای باس بلند هستیم.

مشخصا سالن هایی که RT بیشتری در فرکانس های پایین دارند، واخنش بلندتری در اینفرکانس ها خواهند داشت. همانطور که گفته شد، این اتفاق باعث پوشش صدای مستقیم (در فرکانس های میانی و بالا) خواهد شد، به گونه ای که ضربه و ساختار اصلی موسیقی تخریب می شود.

زمان واخنش زیاد در فرکانس های میانی نیز مشکل آفرین است، ولی از آن جا که بلندگوها در این فرکانس ها بسیار جهتی تر بوده، صدا به سمت شنوندگان که خود جاذب فرکانس های میانی و بالا هستند، پرتاب می شود. در شکل زیر، برخی از مقادیر معمول Leq در باندهای اکتاوی 31.5Hz-8KHz از کنسرت ها تقویت شده مشخص است. این ها مقادیر میانگین 15 گروه متفاوت در یک مسابقه در سالن خاص است که توسط روزنبرگ در دانمارک اندازه گیری شده است.