تنظیم زمان دیلی با سرعت قطعه

برابر بودن زمان تاخیر با سرعت ضرب های قطعه برای همگام سازی آن اهمیت زیادی دارد. در این شرایط، تاخیر در میکس حل شده و تکرارهای مجزای صدا نمی شنوید؛ از طرف دیگر، عمقی که این روش به صدا می افزاید، از هیچ روش دیگری قابل دستیابی نیست.

یافتن سرعت قطعه:

پیش از تنظیم زمان تاخیر باید سرعت قطعه مشخص شود. گاهی اوقات با توجه به DAW که قطعه را در آن باز می کنید، سرعت قطعه را دریابید. در غیر این صورت استفاده از نرم افزارهای موبایل همچون Genie App نیز مناسب خواهد بود. روش سنتی برای تعیین ضرب در واحد زمان (bpm) در ذیل آمده است:

۱. تعداد ضرب ها را در ۱۵ ثانیه از یک قطعه بشمارید.

۲. این عدد را در ۴ ضرب کنید. برای مثال 4*24=96bpm.

محاسبه زمان تاخیر:

زمان تاخیر با توجه به سرعت قطعه (Tempo) که طول زمانی نت ها را مشخص می کند، انجام می گیرد. به عبارت دیگر، اگر سرعت قطعه ای 120bpm باشد، طول زمانی هر نت سیاه ۰.۵ ثانیه (60/120=0.5) خواهد بود. در نتیجه میزان تاخیر مناسب نیز برابر با یک نت سیاه و ۰.۵ ثانیه (۵۰۰ میلی ثانیه) (0.5*1000=500) است. بیشتر دستگاه های تاخیر بر همین اساس کالیبره شده اند. البته ۵۰۰ میلی ثانیه تاخیر به طور معمول، ممکن است طولانی بوده و تصویری اصلی از منبع صدای اصلی را در میکس دور کند. برای کاهش این زمان از روش زیر پیروی کنید:

  • طول زمانی نت سیاه را تقسیم بر دو کرده تا به طول زمانی نت چنگ برسید (500/2=250).
  • طول زمانی نت چنگ را نیز نصف کرده تا به طول زمانی نت دولاچنگ برسید (250/2=125).
  • طول زمانی نت دولاچنگ را نیز نصف کرده تا به طول زمانی نت سه لاچنگ برسید (125/2=62.5).
  • اگر کافی نبود، باز هم طول زمانی نت سه لاچنگ را نیز نصف کرده تا به طول زمانی نت چهار لاچنگ برسید (62.5/2=31.25).
  • اگر کافی نبود، باز هم طول زمانی نت چهار لاچنگ را نیز نصف کرده تا به طول زمانی نت پنج لاچنگ برسید (31.25/2=15.625).
  • اگر کافی نبود، باز هم طول زمانی نت پنج لاچنگ را نیز نصف کرده تا به طول زمانی نت شش لاچنگ برسید (15625/2=7.8125).

در این شرایط (زمان تاخیر ۸ یا ۱۶ میلی ثانیه) اگرچه کوتاه است، ولی در بیشتر مواقع برای افزایش عمق و گستردگی قطعه کاربرد دارد. حتی تاخیری به این کوچکی هم که با توجه به سرعت قطعه تنظیم شده، تاثیر شگفت انگیزی داشته و با قطعه همگام خواهد بود.

از تاخیرهای ۱۰، ۱۲ و ۱۵ میلی ثانیه در بسیاری از میکس ها استفاده می کنم. در R&B صدای استریو که در واقعیت استریو صدابرداری نشده اند، زیاد است. اولین کاری که برای گسترش صدا در میکس این قطعات انجام می دهم، اعمال تاخیرهایی کوتاه نظیر ۳، ۵ یا ۱۰ میلی ثانیه است که صدا از هم جدا و شفاف شوند.

Jon Gass

* روش کلاسیک محاسبه زمان تاخیر:

۱. یک کورنومتر را با شروع قطعه روشن کرده و پس از ۲۵ ضرب از قطعه متوقف کنید.

۲. عددی که کورنومتر نشان می دهد را در 41.81 ضرب کنید. حاصل میزان تاخیر بر حسب میلی ثانیه برای نت های سیاه خواهد بود. یا:

سرعت قطعه(Tempo(bpm))/۶۰۰۰

برابر با تاخیر بر حسب میلی ثانیه برای نت های سیاه خواهد بود.

استفاده از طول زمان های دیگر همچون نت های نقطه دار و یا تریوله نیز امکان پذیر (و در بعضی موارد خوشایندتر) است. برای ای کار می توانید از فرمول های زیر بهره ببرید:

سیاه نقطه دار = ۱.۵ * زمان تاخیر

مثلا:

500(120bpm) * 1.5 = 750ms

تریوله = ۰.۶۶۷ * زمان تاخیر

مثلا:

500(120bpm) * 0.667 = 333.5

باز هم مشابه نت های صحیح (سیاه، چنگ، دولاچنگ، …)، با تقسیمات متوالی این زمان ها بر دو نیز می توانید به زمان دلخواه برسید.

توصیه: استفاده از معیارهای سیاه نقطه دار و تریوله برای زمان تاخیر در بعضی قطعات بهتر حل شده و صدا خوشایندتر خواهد بود.

تنظیم تعداد تکرارها:

تعداد تکرارها بوسیله Feedback Control (گاهی اوقات Regeneration نامیده می شود) که قسمتی از صدای خروجی را به ورودی بازمی گرداند، تعیین می شود. این مقدار بر حسب درصد تعیین می شود. ۰٪ به معنی یک تکرار و ۱۰۰٪ به معنی تکرارهای بی نهایت و نتیجتا بازخوردهایی با افزایش دائمی سطح صدا خواهد بود.

اگرچه تعداد تکرارها وابسته به قطعه و سرعت آن است، ولی معمولا زمان های تاخیر با یک تا سه تکرار تعیین می شوند (feedback کمتر از ۲۰٪). تکرارهای بیش از اندازه صدای قطعه را کاهش می دهد.

مناسب ترین تکرار به اندازه ای است که فضاهای خالی در تنظیم را پر کرده و تا اتفاق موسیقیایی بعدی ادامه داشته باشد. مثلا برای خواننده این تکرارها کافی است پس از تکرار یک مصراع خواننده تا شروع مصراع بعد ادامه داشته باشد. بسیاری از افزونه های تاخیر امکانی با عنوان Dynamic Delay در اختیار کاربران قرار می دهند؛ که در آن تکرارها از زمان قطع صدای منبع تا شروع دوباره آن پخش می شوند. با این کار تاثیر استفاده از تاخیر کم رنگ تر شده و در عوض از مزایای تاخیر در تمامی قطعه چشم پوشی می شود.

تنظیمات معمول برای تاخیر:

بسیاری از مهندسین میکس ازاستانداردهای Short، Long؛ Short, Long, Medium و یا نت سیاه، تریوله، نقطه دار بهره می برند. در بسیاری از مواقع این روند در جلسه آماده سازی پیش بینی شده و صرفا زمان آن هنگام میکس مشخص می شود. در اینجا مثالی از دو تاخیر (Two DelayShort و Long برای قطعه ای با سرعت 105bpm نشان داده شده؛ تاخیر Short برای نت سه لاچنگ (۱/۳۲ گرد) با زمان ۷۱ میلی ثانیه و تاخیر Long برای نت سیاه نقطه دار (۱/۵ گرد) با زمان ۲۱۴ میلی ثانیه تنظیم شده است.

در مثالی با استاندارد سه تاخیر (Short, medium, Long) برای همین سرعت (105bpm)، می توان تاخیر Short را برای نت تریوله (۱/۳۲ گرد) با ارزش زمانی ۴۸ میلی ثانیه، تاخیر Medium برای دولاچنگ (۱/۱۶ گرد) با ارزش زمانی ۱۴۳ میلی ثانیه، تاخیر Long بای نت سیاه (۱/۴ گرد) با ارزش زمانی ۳۸۱ میلی ثانیه در نظر گرفت. البته موارد گفته شده صرفا مثال بود و گزینش ارزش های زمانی کاملا وابسته به حس قطعه است. معمولا انتخاب بهینه در این مورد نیاز به قدری تجربه و امتحان کردن هنگام میکس دارد.