تنظیمات ریورب برای میکس و مسترینگ

دقیقا مشابه دیلی، مهندسین صدا از ترکیب ریویرب های متفاوت بهره می برند. این موضوع نیز در بین مهندسین صدا متفاوت است؛ بعضی از آن ها صرفا از یک واخنش در یک قطعه و برخی دیگر از چند واخنش در میکس بهره می برند.

در غالب اوقات از دو واخنش، یکی با زمان افت کوتاه برای ساز درام و دیگری با زمان افت طولانی تر برای سایر سازها استفاده می شود. شکل ۸.۷ مثالی از دو واخنش برای قطعه با سرعت 105bpm است. واخنش کوتاه (Short Reverb)، پیش تنظیم Room Reverb با پیش تاخیر ۱۸ میلی ثانیه (۱/۲۸ نت گرد) و افت ۱.۲ ثانیه است. همچنین واخنش بلند (Long Reverb) از نوع Plate Reverb با پیش تاخیر ۳۶ میلی ثانیه و افت ۱.۸ ثانیه انتخاب شده است.

توصیه: از آنجا که روند افت در انواع واخنش متفاوت است، امکان پیش بینی دقیق زمان افت از روی سرعت قطعه وجود ندارد.

امکان استفاده از سه نوع واخنش هم با تقسیم بندی زمانی کوتاه (Short)، متوسط (Medium) و بلند (Long) وجود دارد. در شکل ۸.۸ تاخیر کوتاه از نوع Plate و با زمان افت ۰.۸ ثانیه، تاخیر متوسط از نوع Chamber و زمان افت ۱.۴ ثانیه و زمان افت بلند از نوع Hall و با زمان افت ۲.۲ ثانیه انتخاب شده است. اگر سرعت قطعه مجددا 105bpm باشد، می توان با پیش تاخیر ۱۸ میلی ثانه شروع کرده و سپس برای رسیدن به مقدار بهینه آن را تغییر داد.

به یاد داشته باشید، در صورت استفاده از چند نوع واخنش عامل محدود کننده و حساس از نظر همگام بودن و احساس محیط آکوستیکی مشابه برای تمامی سازها، بلندترین زمان واخنش است.