انواع افکت ریورب در میکس و مسترینگ

ریورب یا واخنش یکی دیگر از المان هایی است که صدای محیطی (Artificial Ambiance) را به قطعه می افزاید. البته استفاده از واخنش در میکس فراتر از پیش تنظیمات (Preset)های دستگاه است. البته گاهی اوقات این پیش تنظیات کارآمد هستند؛ ولی بیشتر موارد استفاده از آن ها در میکس به صورت حرفه ای و خاص است.

انواع ریورب:

پنج روش کلی برای تولید واخنش وجود دارد که هر کدام از آن ها مشخصات صدای منحصر به فردی دارند. سه روش از این پنج روش آکوستیکی (مکانیکی) هستند. یک روش بازتولید آن به صورت آنالوگ و دیگری روش مصنوعی است. دلیل متفاوت بودن این روش ها دستیابی به تفاوت های صدایی در رسیدن به هدفی واحد است. افزونه های دیجیتالی واخنش هر کدام از طریق تلاش می کنند این مشخصات صدایی را شبیه سازی کنند.

Hall: hall مکانی با زمان واخنش طولانی و بازتب های فراوان است. واخنش hall یکی زیرمجموعه دیگر با نام Church نیز دارد که زمان واخنش آن طولانی تر و بازتاب ها در آن بیشتر است.

Room: Room بسیار کوچکتر بوده و صدا در آن (وابسته به مواد جاذب دیوارها) خفه تر است. زمان واخنش آن کوتاه تر و معمولا در حدود ۱.۵ثانیه است.

Chamber: در بسیاری از استودیوهای بزرگ از این Chamberها برای بازتولید واخنش بهره می برند. از این نمونه می توان به Wall of Sound متعلق به Phil Spector در استودیوی Cold Star هالیوود نام برد. Reverb Chamber در استودیوی Capital که توسط Les Paul طراحی شد، به سبب محبوبیت توسط بیشتر مهندسین صدا استفاده شده است. از صدای حمام هم می توان به عنوان Reverb Chamber استفاده کرد.

Plate: صفحه واخنش (Reverb Plate) متشکل از صفحه ای فلزی به ابعاد ۱.۲ در ۲ متر با اتصال به تعدادی مبدل می باشد. این روش جایگزینی کم هزینه تر برای استودیوها بود. اولین صفحه واخنش EMT 140 در سال ۱۹۵۰ ساخته شد و هنوز محبوبیت زیادی در میان مهندسین صدا دارد.

Non-Linear: منظور از واخنش های غیرخطی، واخنش هایی است که به صورت دیجیتالی در افزونه ها ساخته شده و شبیه سازی از روی محیط طبیعی نیست. واخنش های طبیعی افت نسبتا همواری دارند، ولی می توان در واخنش های دیجیتالی هر افت غیرمعمولی را طراحی کرد. برای مثال از رفتارهای غیرخطی همچون افزایش در انتهای نمودار افت و یا افت ناگهانی بهره ببرد. این تنظیم برای استفاده بر روی درامز در دهه ۸۰ بسیار محبوب بود. اولین بار در AMS RMX × 16 Digital Reverb قرار داشت.

گزینش در بین انواع واخنش ها صرفا وابسته سلیقه مهندس میکس و تصور او از قطعه دارد. برای مثال ممکن است بسساری از مهندسین صدا از Room یا Chamber برای درامز، از Plate برای خواننده و از Hall برای سازهای زهی بهره ببرند. همین موضوع در رابطه با سایر مهندسین متفاوت است. بسیاری ممکن است از واخنش فقط در صداهای مشخصی مانند خواننده استفاده کنند. تجربه در این زمینه نقش پررنگی دارد.

بسیاری از این واخنش ها با استفاده از کانولوشن (Convolution Reverb) با بهره گیری از تحریکی ضربه برای تعیین سایر پارامترها انجام می شود. Audio Ease Altiverb و Avid’s TL Space مثال هایی از دستگاه های Convolution Reverb.