اتصال XLR

جک های اتصالی صدای سه پین، سری XLR-3 برای کاربرد در صنعت صدای حرفه ای تعیین گردیده است.

برای سیم بندی پایه های جک اتصالی فوق یک توافق بین المللی بدست آمده که این توافق در IEC268 و یا AEC-14-1992 درج گردیده است.

در جک های XLR-3 (نرو ماده) بدنه جک ها از نظر الکتریکی به شیلد وصل می شوند. پین شماره ۱ جک اتصالی XLR-3 نر به پین شماره یک جک ماده وصل می شود و پین های دیگر نیز به همین ترتیب وصل می گردند. ین امر باعث می گردد که اتصال زمین بین دو سیستم برقرار گردد (شکل 1).

شکل 1.

طبق استاندارد IEC-768 جک ماده سیگنال را دریافت می کند. بنابراین هنگامی که جک نر برای خروجی یک آمپلی فایر استفاده می شود بخاطر در دسترس بودن پین های آن باید مراقب بود تا بخاطر اتصال دست با آن ها خطری پیش نیاید.

در قدرت های پایین این امر مشکلی برای سلامت نیست، اما در قدرت های بالای 100W باعث ایجاد یک شوک خطرناک خواهد شد.

در ضمن، XLR-3 طبق استانداردهای AES-EBU برای صدای دیجیتال نیز به عنوان یک واسط کابلی با امپدانس ۱۱۰ اهم انتخاب شده است.

طبق استاندارد IEC268 پین شماره ۲ برای حمل سیگنال رفت (in phase) و پین شماره ۳ برای بازگشت سیگنال استفاده می شود.

پین ۲ به پین گرم و پین ۳ به پین سرد معروف هستند.

کاربرد XLR-3 برای اتصال کابل به بلندگوها ایده آل نیست و در IEC-268 توصیه نشده است. با این حال، ماکزیمم جریان در یک جک سه پین 16A (XLR-3) است.

هم اکنون جک های اتصالی XLR در اغلب سازمان های رادیویی و تلویزیونی و نیز مصارف حرفه ای دیگر کاربرد عمومی پیدا کرده اند. مخصوصا جک اتصالی XLR-3 بخاطر سهولت استفاده و استحکام، سال هاست که مصرف می شود.

در ایران نیز در سال ۱۳۵۶ از طرف واحد استانداردهای سازمان رادیو و تلویزیون ایران این سرکابل به عنوان بهترین سرکابل صدا انتخاب و پیشنهاد شده است.

اگرچه در اوایل و حتی هم اکنون در بعضی موارد بخاطر خریداری میکروفون ها و دستگاه هایی با جک اتصالی DIN این نوع جک نیز به همراه جک XLR (Canon) استفاده می شود اما اخیرا قریب به اتفاق میکروفون ها و دستگاه های خریداری شده با جک XLR به کار می روند.